Τα δύο αυτά κείμενα,δηλαδή οι στίχοι 263-266 της α ραψωδίας της Οδύσσειας και το απόσπασμα από το κλέφτικο τραγούδι στη σελίδα 38 μιλάνε για την υστεροφημία. Από τα ομηρικά χρόνια μέχρι και πολύ αργότερα ήταν πολύ σημαντικό κάποιος να πεθάνει στο πεδίο της μάχης. Με έναν τέτοιο θάνατο ο πολεμιστής δοξάζεται και θα είναι φημισμένος ήρωας που θα τον τιμούν οι επόμενες γενιές.

Αρα, καταλαβαίνουμε ότι το ιδανικό της καλής φήμης που συνοδεύειτους νεκρούς του πολέμου αποτελεί επιβίωση του ηρωικού ιδανικού της ομηρικής εποχής.

• Τι πετυχαίνει ο ποιητής με την τεχνική της ειρωνείας;

Με την ειρωνεία ο ποιητής συνεργάζεται κατά κάποιον τρόπο με τους ακροατές ή αναγνώστες του. Αυτό τους κάνει να νοιώθουν σαν να συμμετέχουν σε μία συνωμοσία. Συμμετέχουν στο δράμα του Τηλεμάχου και πολύ θα θέλανε να τον βγάλουν από το δραματικό αυτό αδιέξοδο και να του πούνε την αλήθεια. Με αυτό τον τρόπο διεγείρει το ενδιαφέρον και την αγωνία στους αναγνώστες του, για το τι θα γίνει, αλλά και προκαλεί τη συμπάθεια των ακροατών για τους ήρωες του έπους.   

Ηλέκτρα Ακαλίδη Α1